„łości. Samobójca i jego przyjaciel byli dla niej dobrem towarzystwem.
Mogli siedzieć i rozmawiać o szkole i nauczaniu, a panna wspomniała rektora Oliwera. Samobójca ziewnął.
Antoni Moss rzekł — Miał dwóch chwackich chłopców.
—Tak, ale sam rektor — spytała.
—Człowiek, którego wymyśhli ludzie, — rzekł samobójca, mieszając się do rozmowy.
I od tej chwili niemal on wyłącznie zabierał głos. Handlarz drzewem Bertelsen powinienby teraz być tu obecny, on, który tak pałał chęcią usłyszenia wybuchu pomieszanego, tak, powinienby tu być teraz, mógłby usłyszeć niejedno między niebem i ziemią, niektóre były może całkowicie jasne rzeczy, inne — niezwykłe i wątpbwe, coś z każdego rodzaju, szaleństwo i słuszność rektor Obwcr, — jest to człowiek o wielu wyczytanych słownikach w głowie; z tego chaosu ukazywał nam się tylko jako bezradny gdzież to jego mamka, jego flaszka z mlekiem I jako obłąkany, który mniemał, że można rozwinąć się na człowieka z czytania książek gdzież więc jest jego charakter, gdzie osobistość Czego to nie można nauczyć papugi, czego to się człowiek nie może doczytać w książkach Ale będzie to tylko człowiek należący do kasty, tak jak rektor Obvcr jest filologiem kastowym, on zna „języki", i nic poza tem.“(16)